Ashvemega Yaagam

இப்படி தர்மம் தவறாம தசரத மஹாராஜா, அயோத்தியை, தலை நகரமாகக் கொண்டு, ஆட்சி பண்ணிண்டு வரார். ஜனங்கள் எல்லாம் சந்தோஷமா இருக்கா. ஆனா ராஜாவுக்கு ஒரு குறை இருந்தது. அந்த குறை என்னன்னா, அவருக்கு, வம்சத்தை வ்ருத்தி பண்ணக் கூடிய ஒரு குழந்தை இல்லையே., பிள்ளை வரம் வேண்டி, காத்திருந்தார்.. அவருக்கு மனசுல, ஒரு எண்ணம் தோன்றியது. நாம ஐம்பத்தாறு தேசத்துக்கும், சக்ரவர்த்தியா இருக்கோம். அஸ்வமேதயாகம் பண்றதுக்கு, நமக்கு, யோக்யதை இருக்கு. அஸ்வமேதயாகம், அபார புண்ய கார்யம்னு, வேதத்துல சொல்லியிருக்கு. அதை பண்ணினோம்னா, தெய்வங்கள் திருப்தி அடைஞ்சு, கருணையினால, நமக்கு புத்திர பாக்கியம் ஏற்படும்னு, அவருக்கு, தோணித்து. அஸ்வமேதயாகம்ங்கிறது, ஒரு குதிரையை, ராஜாவானவர், எல்லா தேசத்துக்கும், அனுப்புவார். அந்த குதிரையை, யாராவது, தடுத்தா, அந்த தேசத்தோட, யுத்தம் பண்ணி, அவாளை, ஜயிக்கணும். யாரும் தடுக்காம, ஐம்பத்தாறு, தேசத்துலயும் அந்த குதிரை, போயிட்டு வந்துடுத்துன்னா, அவா அந்த அஸ்வமேதயாகத்தை பண்ணலாம். “ரித்விக், அத்வர்யு, ஹோதா, பிரம்மான்னு, நாலு திக்குலயும், நாலு பிராமணாளை வெச்சுண்டு, அந்த அஸ்வமேத யாகத்தை பண்ணி, பூர்த்தி பண்ணிட்டு, இந்த ஐம்பத்தாறு, தேசங்களையும் ஜயிச்சாரோ இல்லையோ, அந்த ராஜா, அந்த நாலு,திக்குல, கிழக்கு, மேற்கு, வடக்கு, தெற்கு, இருக்கற, எல்லா தேசங்களையும், எல்லா, பூமியையும், அந்த திக்குல இருக்கற பிராமணருக்கு, தானமா கொடுத்துடுவா. இப்படி, எல்லா, பூமி முழுக்க, அந்த பிராமணாளுக்கு தானம் பண்ணனும். இதுதான், அந்த அஸ்வமேதயாகத்தோட ,மஹிமை. பிரம்மாவே, அதை கல்பம் பண்ணி, இந்த மாதிரி, ஒரு யாகத்தை பண்றது.. இத நினைச்சு பார்த்து, தசரத, மஹா ராஜாவுக்கு, இத பண்ணுவோம்னு அவருக்குத் தோன்றது. எந்த நல்ல கார்யம், ஆனாலும், பெரியவா, ஆஸிர்வாதத்தோட, பண்ணனும். அதனால, அவர் உடனே, சுமந்திரரை அழைச்சார். சுமந்திரரை கூப்பிட்டு, “நீங்க போயி, பிராமணாளை எல்லாம், அழைச்சுண்டு, வாங்கோ”ன்னு, சொல்றார். சுமந்திரர், போயி, வசிஷ்டர் முதலான, பிராமணரை, அழைச்சுண்டு வந்தார். அவர்கிட்ட, தசரதர் சொல்றார். “மம லாலாப்யமானஸ்ய புத்ரார்த்தம் நாஸ்தி வை சுகம்” “எனக்கு, கொஞ்சி மகிழ, ஒரு குழந்தை இல்லையேங்கிற குறை இருக்கு. நான் அஸ்வமேதயாகம் பண்ணலாம்ன்னு நினைக்கிறேன், நீங்களெல்லாம், எப்படி உத்தரவு, பண்றேளோ, அதை கேட்கறேன்”, அப்படீன்னு சொல்றார். அந்த பிராமணாளும், “உங்களுக்கு, இந்த மாதிரி, தார்மீகமான புத்தி வந்துதே, அதனாலேயே, உங்களுக்கு, வந்து, நல்ல காலம், வந்துடுத்துன்னு, அர்த்தம். நீங்க நினைக்கற, மாதிரியே, அந்த யாகத்தை, பண்ணுங்கோ. குதிரையை அனுப்புங்கோ, சரயு, நதி கரையில யாக மண்டபத்தை, அமைக்கறதுக்கெல்லாம் ஏற்பாடு பண்ணுங்கோ”, அப்படீனெல்லாம், சொல்றார். உடனே தசரத மஹா ராஜாவும், சந்தோஷப்பட்டு, “ஆஹா, என் பாக்கியம், நான் அதே மாதிரி, பண்றேன்.நீங்க எல்லாரும், இருந்து, எனக்கு, இந்த யாகத்தை, நல்லபடியா, பூர்த்தி பண்ணி, தரணும். இந்த அஸ்வமேத யாகத்தை பண்ணும்போது, ஏதாவது, தப்பு வந்துடுதுன்னா, பிரம்மராக்ஷதர்கள், எல்லாம், அந்த கர்த்தாவை வதம் பண்ணிடுவான்னு, இருக்கு. அதுனால, எந்த ஒரு குறையும் இல்லாம, நல்லபடியா நீங்கதான், எனக்கு, நடத்தி தரணும்”, அப்படீன்னு, தசரத, மஹா ராஜா பிரார்த்தனை பண்ணிக்கறார். வசிஷ்டாதி மஹான்கள், இருக்கும் போது என்ன குறை. நல்லபடியாக, நடக்கும். அவாளும், உன் எண்ணப்படியே, நல்லபடியா யாகம் பூர்த்தியாகும். நல்லபடியா, குழந்தைகள், பொறப்பா, அப்படீன்னு, ஆசீர்வாதம் பண்றா.. அவாளையெல்லாம் அனுப்பிட்டு, தசரதர் தனியா இருக்கும்போது, சுமந்திரர் சொல்றார். முன்னொரு தடவை, தேவலோகத்துல, சனத்குமார மஹரிஷி, சொல்லிண்டு இருந்தார். “தசரதர், அப்படீங்கிற, சூரிய வம்சத்து மஹா ராஜாவுக்கு, பிள்ளையா ராமர், லக்ஷ்மணர், பரதர், சத்ருக்னர்ங்கிற, நாலு, குழந்தைகள், அவதாரம், பண்ணப் போறா. அந்த ராஜா, ரிஷ்யஸ்ருங்கர், அப்படீங்கிற, ஒரு யோகியை வெச்சுண்டு, யாகம் பண்ணுவார்”னு, சொல்லிண்டு இருந்தார். “அந்த ரிஷ்யஸ்ருங்கர், பெரிய தபஸ்வி. அவர் அங்க தேசத்துலதான் இருக்கார். உங்க நண்பரான, அங்கதேச மஹாராஜாக்கு தான் அவர் மாப்பிள்ளை. நீங்க போயி, அவரை அழைச்சுண்டு வந்து, இந்த யாகத்தை, பண்ணேள்னா, நன்னா நடக்கும். எனக்கு அந்த பூர்வ கதை ஞாபகம் வர்றது”, அப்படீன்னு சொல்றார்.. சுமந்திரர், இத்தனை வருஷம், அறுபதாயிரம் வருஷம், அவருக்கும் ஆயிடுத்து. நல்ல வயசு. கூடவே இருக்கார். அவருக்கு, இப்பதான், அது ஞாபகம் வந்தது. ஏன்னா, இப்பதான் தசரதருக்கு, அந்த அஸ்வமேதயாகம், பண்ணனும்கிற புத்தி வந்தது. அந்த நல்ல புத்தி, வந்த உடனே, காலம், கூடி வர்றது. அதனால, சுமந்திரரும், ஏதோ எடுத்து சொல்றார். உடனே தசரதரும், ஆஹா, அப்படியே, பண்ணுவோமேன்னு சொல்லிட்டு, இந்த ரிஷ்யஸ்ருங்கரோட, மஹிமை என்னன்னு, சொல்லுங்கோ, அப்படீன்னு கேட்கறார்.. அந்த ரிஷ்யஸ்ருங்கரோட சரித்ரம், ரொம்ப ஸுவாரஸ்யமா இருக்கும். அதாவது, விபண்டகர்னு ஒரு முனிவர், இருக்கார். அவர் ஒரு மானை பார்க்கறார். அந்த மான் ஒரு குழந்தையை பெத்துக் கொடுத்துட்டுப் போயிடறது. குழந்தைக்கு, தலையில, கொம்பு இருக்கு. தமிழ் ல, கலைக்கோட்டு முனிவர், அப்படீம்பா. கலைன்னா, மான். கோடுன்னா, கொம்பு. கலைக்கோட்டு முனிவர், ரிஷ்யஸ்ருங்கர். ஷ்ருங்கம்னா கொம்பு. கொம்பு இருக்கற, ரிஷின்னு, பேரு.. அந்த விபண்டகர், என்ன பண்றார்., அந்த குழந்தையை, காட்டுலே, யார், கண்லேயும் படாம, அங்கேயே, வளர்த்து, பூணல் போட்டு, அந்த குழந்தைக்கு, நாலு வேதத்தையும், சொல்லி வைக்கறார். இப்படி முறையா, அப்பா கிட்ட அத்யயனம் பண்றதுங்கிறது, அபார புண்யம். அதனால, பெரிய தபஸ்வி ஆயிடறார். வேற ஒண்ணுமே, உலகத்துல, தெரியாது., அவருக்கு. காட்டுல இருந்துண்டு, அப்பாக்கிட்ட, இருந்து, வேதத்தை, கத்துண்டு, ஸமித்து, பொறுக்க வேண்டியது. ஸமித்தா தானம், சந்தியாவந்தனம் பண்ண வேண்டியது, வேதம் படிக்க வேண்டியது. இப்படி, ஒரு ஆனந்தமான, வாழ்வு. தபஸ்ல, இருந்துண்டு, இருக்கார். பக்கத்துல, அங்க தேசத்துல, இந்த ராஜாவோட, ஏதோ ஒரு பிழையினால, ஒரு பஞ்சம் வந்துடறது. அந்த மஹாராஜா, ரோமபாதர்னு, பேரு. அவர் மந்திரிகளையும், பிராமணர்களையும் , பெரியவாளையும், கூப்பிட்டு கேட்கறார். இதுக்கு,என்ன பிராயச்சித்தம், பண்றது, அப்படீன்னு,அவாள்லாம் சொல்றா, இந்த பக்கத்து, காட்டுல, ரிஷ்யஸ்ருங்கர்னு ஒரு முனிவர் இருக்கார். அவர் அபார தபஸ்வி. அவரி நீங்க இங்க அழைச்சுண்டு, வந்தேல்னா, அவர் கால் பட்ட உடனே, நல்லார் ஒருவர் உளரேல், அவர் பொருட்டு எல்லார்க்கும் பெய்யும் மழை. அப்படீங்கிற மாதிரி, இந்திரன் மழையை கொட்டிடுவான்.அந்த மாதிரி அவருக்கு, ஒரு குறை இருக்க கூடாதுங்கிறதுனால, அப்பேற்பட்ட, பெரியவா, கால் பட்டுதுன்னா, இந்த பஞ்சம் போயிடும், மழை பெய்யும். அப்படீன்னு சொல்றா.. அவர் விபாண்டகர், அவர் அப்பா, கோச்சுப்பாரே, அவரை எப்படி, அழைச்சுண்டு வர்றது, எல்லாரும்,நாக போகமாட்டோம், எங்களுக்கு, அவர்கிட்ட பயம், அப்படீன்னு சொல்றா. உடனே சரி, வேற வழி இல்லை. நாம ஆடல் பெண்களை, அனுப்பிச்சு, அவரை அழைச்சுண்டு வந்துடலாம், அப்படீன்னு, சொல்லி, கடைசீல, பெண்களை, அனுப்பறா. அவா போயி, அந்த விபாண்டகர் இல்லாத சமயத்துல, இவர்கிட்ட போயி பேச்சு கொடுக்கறா. இவர் அவாளை பார்த்த உடனே, ரொம்ப தேஜஸா இருக்கேளே. நீகள லாம், எங்க இருக்கேள்? உங்க கிராமம் எங்க இருக்கு. அப்படீன்னு கேட்கறார். அவள்ளாம், இவருக்கு, கொண்டு வந்த லட்டு, அதிரசம், எல்லாம், சாப்பிட கொடுக்கறா. அவர் அதை எல்லாம் சாப்டுட்டு, இதெல்லாம், ரொம்ப நன்னா இருக்கே. இந்த பழங்கள் எல்லாம் எந்த மரத்துல முளைக்கறது? ன்னு கேட்கறார். அவாளாம், எங்க ஊரில, இந்த மாதிரி, நிறைய, விசேஷமான, பண்டங்கள், லாம், இருக்கு. எங்க ஊருக்கு வந்தேள்னா, நாங்க இதெல்லாம், உங்களுக்கு தரோம், அப்படீன்னு பேச்சுக் கொடுத்து, சுவாரஸ்யமா பேசி, பாடி, ஆடி, எல்லாம், பண்ணின உடனே, இவருக்கு, அவ்வகிட்ட, மனசு லயிக்கறது. அப்புறம், அவள்ளாம், சாயங்காலம், ஆனா உடனே, சந்தியாவந்தனம், பண்ணனும், எங்களுக்கு, அனுஷ்டானம், பண்றதுக்கு, நேரம் ஆயிடுத்துன்னு, படகுலேயே, வந்த வழியிலேயே, போயிடறா. இவர், இவ்வளோ நாள். ஆனந்தமா இருந்தவர், அன்னிக்கு, ஏதோ, ஒரு குறையா உணருகிறார். அடுத்த நாள், அவா வருவாளான்னு காத்துண்டு இருக்கார். அவா அந்த நேரத்துல வந்து எங்களோட வாங்கோன்னு, அப்படீன்னு அவரை மெதுவா படகுல ஏத்தி, அழைச்சுண்டு, போயிடறா. அவர் கால் பட்ட உடனே, அங்க தேசத்துல மழை, கொட்டு கொட்டுன்னு கொட்டிடறது. அந்த அங்க தேசத்து, மகாராஜா, இப்பேற்பட்ட, தபஸ்வி, வந்தாரேன்னு, அவரை வரவேற்று, அவரை, அரண்மனைக்கு, அழைச்சுண்டு போயி, அவருக்கு, சாந்தான்னு, ஒரு பொண்ணு இருக்கா. அவளை, இந்த ரிஷ்யஸ்ருங்கருக்கு, கல்யாணம் பண்ணி கொடுக்கறார்.. சுமந்திரர், சொல்றார், தசரதர்கிட்ட, இப்பேற்பட்ட, மகரிஷியை, நீங்க அழைச்சுண்டு வாங்கோ. அவரைக் கொண்டு, நீங்க, இந்த அஸ்வமேதயாகத்தை, பண்ணுங்கோ, அப்படீன்னு, சொன்ன உடனே, தசரத மகாராஜாவும், பிராமணாள் கிட்ட உத்தரவு வாங்கிண்டு, தன்னோட, நண்பரான, அங்கதேச மஹாராஜா ரோமபாதரை, போயி பார்த்து, அவரோட கொஞ்ச நாள், தங்கியிருந்துட்டு, அப்புறம், ரோமபாதரும், ரிஷியஸ்ருங்கர், சாந்தாவெல்லாம், அவாளுக்கு அறிமுகப் படுத்தறார். அவா குசலம் விசாரிசுக்கரா. பின்னால, உங்க மாப்பிள்ளையை என்னோட அனுப்பி வைக்கணும். நான் ஒரு அஸ்வமேதயாகம் பண்ணப் போறேன். புத்ரோத்பத்தியை, முன்னிட்டு, அப்படீன்னு வேண்டிண்ட உடனே, ஆஹா, அப்படியே, பண்ணுங்கோளேன்னு, சொல்லி, மாப்பிள்ளையை அனுப்பிச்சு வைக்கறார். பொண்ணையும், மாப்பிள்ளையையும், அனுப்பிச்சு வைக்கிறார். அவாளை, தசரதர், தன்னோடே, அழைச்சுண்டு, வரார். தான் ஊருக்கு, வரதுக்கு, முன்னாடி, தூதர்களை எல்லாம், அனுப்பிச்சு, நகரத்தை எல்லாம், அலங்காரம், பண்ண சொல்லி, அழகழகான, பந்தல்கள் லாம், கட்டி, மேளதாளத்தோட, நாதஸ்வரத்தோட, இந்த ரிஷ்யஸ்ருங்கரை, ஊருக்குள்ள அழச்சுண்டு, போயி, தன்னோட, அரண்மனைக்கு கூட்டிண்டு போயி, அவாளை சௌகர்யமா ஒரு வருஷம் அவா தங்கறா. அதற்குள்ள, இந்த சரயு நதிக்கரையில ஏற்பாடுகள், எல்லாம் பண்ணி முடிக்கறார். இந்த அஸ்வமேதயாகத்துக்கு அந்த குதிரையும், உலகம் முழுக்க, சுத்திண்டு, வர்றது. அப்புறம், திரும்ப, ஒரு தடவை, எல்லா பிராமணர்களையும், கூப்பிட்டு, ரிஷ்யஸ்ருங்கரையும், முன்னிட்டு, தசரதர், வேண்டிகறார். என்னுடைய இந்த அச்வமேதயாகத்தை, நான், பண்ணனும்னு, ஆசைப் படறேன். இந்த யாகத்தைப் பெரியவா எல்லாம், இருந்து, நல்லபடியா நடத்தி தரனும், அப்படீன்னு, வேண்டிக்கறார். நீங்க எல்லா ஏற்பாடும் பண்ணுங்கோ, நாங்க உங்களுக்கு, இந்த யாகத்தை, பூர்த்தியா நடத்தி தரோம், நீங்க, கவலை படவேண்டாம், அப்படீன்னு, அந்த ரிஷிகள்லாம் தசரதருக்கு, ஒரு மனசா வாக்கு கொடுக்கறா. தசரதரும், பரம சந்தோஷத்தோட, எல்லா, ஏற்பாடும், பண்றார். இந்த அஸ்வமேதயாகத்துக்கு, வேண்டிய, எல்லா தேசத்துலேருந்து, எல்லா ராஜாக்களையும், எல்லா வர்ணத்தவர்களையும், வரவேற்கறார். எல்லாரும், தங்கறதுக்கு, எல்லாம், எல்லா ஏற்பாடும் பண்றார். எல்லாருக்கும், அந்த ஒரு மாசத்துக்கு, நல்ல சாப்பாடு. அதுக்கு வேண்டிய ஏற்பாடெல்லாம், பண்றார். பெரிய பெரிய, தங்கறதுக்கு, விடுதி எல்லாம், கட்டறார். இப்படி, சுமந்திரரை, கொண்டு, விமரிசையாக, அந்த அஸ்வமேதயாகத்தை, முறைப்படி, சாஸ்த்ரோத்தமா பண்றதுக்கு, என்னன்ன, உபாயம், உண்டோ அத்தனையும் பண்ணுகிறார்.. ஒவ்வொரு, பிராமணாளும், நூற்றுக்கணக்கான, சிஷ்யர்களை, அழைச்சுண்டு, வரா. எல்லா தேசத்துல இருந்தும், எல்லா பிராம்மணர்களும், ரிஷிகளும், ராஜாக்களும், எல்லாரும் வந்து, சேர்ந்துடறா. தசரத மஹாராஜா , ரிஷ்யசிருங்கர், வசிஷ்டர் முதலான, முனிவர்களைக், ரிஷ்ய ஸ்ருங்கரோட, மஹிமையை சொல்லும் போது, ஸ்வாமிகள், சொல்றது இன்னொண்ணு ஞாபகம் வர்றது. அவர், நியமமா, அப்பா கிட்ட, வேத அத்யயனம் பண்ணிணது, பிரம்மச்சர்யம், இதெல்லாம், தவிர, பித்ரு சிஸ்ருஷை பன்னாரே, அது தான், அவருக்கு அவ்வளவு மஹிமை, அப்படீன்னு சொல்லுவார். இப்படி ராமாயணத்துல, பித்ரு பக்தி நிறைய சொல்லியிருக்கு. அப்படீன்னு நிறைய, இடங்களை, ஸ்வாமிகள் எடுத்து காண்பிப்பார். ராமரே பித்ரு வாக்கிய பரிபாலனத்துக்காக, காட்டுக்குப் போனார். வாயு பகவானோட அனுக்ரஹத்துனால, ஹனுமார், ஆகாசத்துல, பறந்து போயி, கடல் தாண்டி, இலங்கையை சேர்ந்தார். நளன், அவா அப்பாவோட, அனுக்ரஹத்துனால, கடல் மேல, பாலமே கட்டினான். சூரிய பகவானோட பிள்ளை, சுக்ரீவன், சூரிய பகவான், சர்வ சாக்ஷி, வானத்துல போறதுனால, எல்லாமே அவருக்கு தெரியும். எல்லாத்தையும் பார்க்கிறவர். இந்த மாதிரி, சுக்ரீவன், நாலா திக்குலயும், என்னென்ன தேசங்கள் இருக்கு, என்னென்ன நதிகள் இருக்கு, என்னென்ன குகைகள் இருக்கு, எல்லாம் தெரிஞ்சு, நாலு திக்குலயும், வானராளை அனுப்பி, போகும் போது, குறிப்பா, சொல்லி அனுப்பறான். இந்த இடத்துல, இன்னன்ன நதிகள் இருக்கும், இங்கெல்லாம், தேடுங்கோ, அங்கெல்லாம் தேடுங்கோ, அப்படீன்னு, பூகோளம் முழுக்க அவனுக்குத் தெரியறது. ராமர் காட்டுக்குப் போனார்னா கூட முக்யமா, அவருக்கு சீதா தேவியை, பிரிஞ்சபோது, தொலைச்ச போது, அவர் அப்பாவோட ஸ்நேஹிதர்களான, ஜடாயு ஒரு பெரிய clue கொடுக்கறார். சம்பாதி ஒரு சகாயம் பண்றார் வானராளுக்கு. சீதா தேவி எங்க இருக்கான்னு, காண்பிச்சுக் கொடுக்கறார். இப்படி அப்பா பேச்சை கேட்டா, ஒரு குறையும் இல்லை, அப்படீங்கிறது முக்யமா ராமாயணத்துல ஒரு செய்தி அப்படீன்னு ஸ்வாமிகள் எடுத்து, சொல்வார். அப்படி ரிஷ்ய சிருங்கர் முதலான, ரிஷிகள், வசிஷ்டர், போன்ற பிரம்மரிஷிகள், எல்லாரும் இருந்து, முறைப்படி தசரத மகாராஜா அஸ்வமேத யாகத்தை பண்றார். அவா எல்லாரும், மந்திரங்களைச், சொல்ல, அந்ததந்த தேவர்களை, உத்தேசித்து, ஹவிர் பாகங்களை, கொடுக்கறார். பெரிய யூபங்கள் எல்லாம் பண்ணி, அதுல தங்க கவசம், எல்லாம், போட்டிருக்கு. அந்தந்த, தெய்வங்களை, உத்தேசித்து, ப்ரீதியான, பலி எல்லாம், கொடுக்கறா. வந்து இருக்கற, பிராம்மணாள்ல்லாம், எல்லாரும், ஆறு அங்கத்தோடு, நாலு வேதத்தையும், படிச்சவா. ஒவ்வோருத்தரும், நூற்றுக் கணக்கான, சிஷ்யர்களை, வெச்சிண்டு இருக்கா. ஒருத்தரும், மத்யான வேலையில, ஒரு பசியோ, தாகமோ, தூக்கமோ, ஓய்ச்சலோ, ஒண்ணும் இல்லாம, ஆனந்தமா இருக்கா. மலை, மலையா,குமிச்சு, சாப்பாடு, கொடுங்கோ, கொடுங்கோ, சாப்பாடு போடுங்கோ, இன்னும், அப்படீன்னு, சொல்றவாளும், எடுத்து, நிறைய போடறவாலும், இருந்தா. கணக்கில்லாம, வஸ்த்ர தானமும், பண்ணிண்டு, இருக்கா. எல்லாரும், “அஹோ த்ருப்தாஸ்மா பத்ரயந்தே” ரொம்ப திருப்தியா ரொம்ப அமிர்தமா இருந்தது, சாப்பாடு. அப்டீங்கிற, அந்த வார்த்தைதான், தசரதருக்கு, காதுல விழுந்துதாம்.. இப்பேற்பட்ட, அச்வமேதயாகத்தை, தசரத மஹா ராஜ,”மனசேவ விநிர்மிதம்” மனசுல அவர் எப்படி நினைச்சாரோ, அதே மாதிரி,எல்லாரும், பண்ணி கொடுத்தா, அவருக்கு. அந்த அச்வமேத யாகத்தொட, முடிவுல, தசரத மஹாராஜா,நாலு திக்குல இருக்கற, எல்லா தேசங்களையும், எல்லா பூமியையும், “பிராசிம் ஹோதவ்யவே ராஜா “ ஹோதாவுக்கு, பிராசிம், திக்கு கொடுத்தார். “அத்யர்வே தக்ஷிணாம்” ப்ரீத்சிம் திக்கை, பிரம்மாவுக்கு, கொடுத்தார். உதீசி திக்கை உத்காதாவுக்கு கொடுத்தார். இப்படி, இந்த தட்சிணை நியமிதிருக்கார், பிரம்மா. அதே போல அந்த தக்ஷணையை கொடுத்தார். ரிஷிகள் எல்லாம் அவர்கிட்ட சொன்னா, “நீங்க முறைப்படி, தக்ஷணையை கொடுத்தேள். ஆனா எங்களுக்கு, இந்த பூமியை, பாதுகாக்க, எங்களுக்கு நேரம் தம் ஓதறதும்,சொல்லி கொடுக்கறதும், அதுலதான், எங்களுக்குப் ப்ரியம். அதனால, பூமியை, பாதுகாகறத்தை நீயே பண்ணு, நாங்க உன்கிட்ட, திருப்பி கொடுத்துடறோம். ஏதோ ஒரு தக்ஷிணை, சமானமா ஒண்ணு கொடு, அப்படீன்னு சொல்றா. ராஜாவும் ஆஹா,ன்னு சொல்லி, அதை திரும்பி வாங்கிண்டு, அவாளுக்கு நிறைய பசுக்களையும் ரத்தினங்களையும்,தானம் கொடுக்கறார். அப்புறம் தரையில விழுந்து, நமஸ்காரம் பண்றார். அவ்ளோ தானம், கொடுத்துட்டு, அவாளை நமஸ்காரம் பண்றார். அவாளும், அவரை வாயார வாழ்த்தி, ஆசீர்வாதம் பண்றா. எப்படி, நீ பிரியப் படரயோ, “ பவிஷ்யதி” உன் குலத்தை வ்ருத்தி பண்ணக் கூடிய நாலு பிள்ளைகள், உனக்கு, ஏற்படுவா அப்படீன்னு, ஆசீர்வாதம் பண்றா.. “கஸ்மைசித் யாசமானாய” யாரோ ஒருத்தர் வந்து யாசகம் கேட்கறாராம், தசரதர் எல்லாத்தையும் கொடுத்துடறார். அவர் கையில, இருந்த ஒரு காப்பு மட்டும், மிஞ்சியிருக்கு. அந்த காப்பையும், எடுத்து யாருக்கோ கொடுதுடறார். அதை வந்து, யாசிக்கரவாளுக்கு, அப்படி அந்த மாதிரி, ஒரு புண்ய கார்யம், பண்ணும்போது, “கஸ்மைசித்” யாரோ ஒருத்தர்னு வந்தா அது பகவான்தான், அப்படி வந்திருக்கா. அது மாதிரி, லக்ஷம் பிராமண போஜனம், பண்ணா யாராவது, ஒரு ஞாநி இருப்பா அதுல. அவா குக்ஷீல நம்ம அன்னம் போச்சுன்னா, தலைமுறையை, காப்பாத்தும். அப்படீங்கிற, நம்பிக்கையைதான், புண்யகார்யங்கள் பண்றா.. இப்படி தசரதர், அந்த வபையை, ஹோமத்துல, கொடுத்து, புகையை முகர்ந்து, அதுல இருந்து, எல்லா பாபங்கள்ல இருந்தும் விடுபட்டவரா ஆனார். அப்படீன்னு அவர் பூர்த்தி பண்றார். பூர்த்தி பண்ண பின்ன, தசரத மகாராஜா, ரிஷ்யஸ்ருங்கர்கிட்ட, வேண்டிகாறார். எனக்கு குலத்தை, வளர்க்க, பிள்ளை செல்வங்கள், வேண்டும், உங்களை, பிரார்த்திக்கறேன், அப்படீன்னு, அந்த ரிஷ்யஸ்ருங்க முனிவர், மேதாவி. மேதாவினா, உயர்ந்த ஞாபக சக்திக்கு மேதான்னு பேரு. பதிமூணு வருஷம், ஒருத்தர், பிரம்மச்சரியத்தோட இருந்தா அவாளுக்கு, மேதா நாடின்னு ஒண்ணு, வந்துடும், அவாளுக்கு, அப்புறம் கண்ணால, காதால பாக்கற விஷயங்கள், எல்லாமே, மனசுக்குள்ளா, போயி, பதிஞ்சிடும். நம்ம மஹா பெரியவா, இருந்தா. ஐம்பது வருஷம், முன்னாடி பார்த்தவாளைக் கூட, நீ இந்த ஊர்தானே, இன்ன கோத்திரம், தானே, நீ இன்னாரோட பிள்ளைதானே, இன்னாரோட பேரன்தானே, ன்னு கேட்பா. அது எப்படீன்னா, அந்த பிரம்மச்சரியத்தோட மஹிமை. அப்படி, இந்த ரிஷ்யஸ்ருங்க, முனிவர், பிரம்மச்சரியத்தோட நாலு வேதத்தையும் படிச்சவரா இருந்ததுனால, இந்த தசரதர் கேட்ட உடனே, அவர் சொல்றார். “அதர்வ ஷிரஸி ப்ரோக்தம்” அதர்வ வேதத்தோட உபநிஷத்ல, புத்திர காமேஷ்டி னு ஒண்ணு இருக்கு. நான் அந்த இஷ்டி உங்களுக்கு பண்ணி கொடுக்கறேன், அது மூலமா உங்களுக்கு, பிள்ளைகள் உண்டாவார்கள், அப்படீன்னு சொல்லி அந்த புத்திர காமேஷ்டியை பண்ணி வைக்கறார்..

Related Articles

  • Ramayana
    Ramayana
    இராமாயணம் வால்மீகி என்னும் முனிவரால் சமசுக்கிருத மொழியில்…
  • About Ayodhya
    About Ayodhya
    கோசலம், என்றொரு தேசம், இருந்தது. அதுல, சரயு…
  • Sri Rama Birth
    Sri Rama Birth
    ரிஷ்ய ஸ்ருங்க முனிவர் புத்திர காமேஷ்டி பண்ணி…
  • Vishwamithrar’s Teaching
    Vishwamithrar’s Teaching
    தசரதர், ராமனை விஸ்வாமித்ரர்ட்ட ஒப்படைகணும்னு முடிவு பண்ணவுடனே,…
  • Rama-Sita Marriage.
    Rama-Sita Marriage.
    முனிவர்கள் விஸ்வமித்ரரிடம் ‘ராம லக்ஷ்மணர்களை மிதிலைக்கு அழைத்துச்…

Be the first person to comment this article

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *